Kosten van de kinderen verdelen na een scheiding: zo maak je het concreet

Wat er in je ouderschapsplan staat

Ga je scheiden en heb je minderjarige kinderen, dan is een ouderschapsplan verplicht. Daarin leg je onder meer vast hoe jullie de kosten van verzorging en opvoeding verdelen. Veel ouderschapsplannen houden het daarbij algemeen, bijvoorbeeld "de kosten worden naar draagkracht gedeeld". Dat is een goed begin, maar het zegt nog niet wie de voetbalcontributie betaalt.

Alimentatie en de kosten die je apart deelt

Betaalt een van jullie kinderalimentatie, dan is dat een bijdrage in de kosten van de kinderen. De hoogte wordt berekend met de alimentatienormen die rechters gebruiken, ook wel de Tremanormen genoemd. Daarin tellen wat de kinderen nodig hebben (de behoefte) en wat ieder van jullie kan bijdragen (de draagkracht). Met dezelfde normen wordt ook partneralimentatie berekend. Die berekening doet meestal je mediator of advocaat, en de uitkomst komt in je ouderschapsplan of echtscheidingsconvenant. Meer uitleg vind je bij de Rechtspraak.

Dit artikel gaat over iets anders: de kosten die jullie daarnaast samen afspreken te delen. Spreek daarom duidelijk af welke kosten al in de alimentatie zitten en welke jullie apart verdelen. Anders betaalt een van jullie dezelfde kosten twee keer.

De afspraken hieronder werk je samen uit. Zijn ze anders dan wat in je ouderschapsplan staat, overleg dan met je mediator of advocaat.

Stap 1: maak een lijst van de kosten

Begin met alles wat de kinderen kosten, ook als het klein lijkt. Een handige indeling:

• Dagelijkse kosten: eten, verzorging, zakgeld. Die betaalt meestal de ouder bij wie de kinderen op dat moment zijn.
• Vaste kosten: opvang, sportclub, muziekles, telefoonabonnement, verzekeringen.
• Onregelmatige kosten: kleding, schoolspullen, schoolreisjes, verjaardagscadeaus voor vriendjes.
• Grote, onverwachte kosten: een beugel, een laptop voor school, een nieuwe fiets.

De dagelijkse kosten houden de meeste co-ouders buiten de verdeling. Bij de andere drie gaat het vaak mis.

Stap 2: spreek per soort af hoe je deelt

Voor elke soort kosten beantwoord je drie vragen:

1. In welke verhouding? Gelijk, of naar draagkracht, bijvoorbeeld 60/40. Staat er in je ouderschapsplan of convenant al een verhouding, houd die dan aan.
2. Wie betaalt eerst? Degene die de uitgave doet, of altijd dezelfde ouder.
3. Moet je eerst overleggen? Een handige grens is een bedrag. Bijvoorbeeld: alles boven €100 eerst samen bespreken.

Schrijf ook op wat je doet met uitzonderingen. Denk aan een cadeau dat één ouder alleen wil geven, of een duurdere jas die alleen jij wilde. Zulke kosten zijn voor jezelf en worden niet gedeeld.

Stap 3: kies een vast moment om te verrekenen

Kosten die elke week heen en weer gaan, worden snel onoverzichtelijk. Kies daarom één vast moment, bijvoorbeeld elke maand op de 1e. Op dat moment tel je alles op, zie je wie wie wat verschuldigd is, en betaalt een van jullie één bedrag. Een verschil van een paar euro laat je eventueel doorlopen naar de volgende maand.

Stap 4: houd het bij op één plek die jullie allebei zien

De meeste discussies gaan niet over geld, maar over wat de ander wel of niet heeft betaald. Een overzicht dat jullie allebei kunnen inzien, met bonnetjes erbij, haalt dat weg. Dat kan een gedeelde spreadsheet zijn, een gezamenlijke kinderrekening of een app. Belangrijk is dat:

• jullie allebei dezelfde cijfers zien;
• een uitgave niet stilletjes kan verdwijnen of veranderen;
• je bij een uitgave een vraag kunt stellen, zonder dat het meteen een discussie wordt.

Veelgemaakte fouten

• Afspraken alleen mondeling maken. Een jaar later weet niemand meer wat er precies is afgesproken.
• Te lang wachten met verrekenen. Na een half jaar is het bedrag groot en het vertrouwen klein.
• Elke uitgave apart terugvragen. Dat geeft veel kleine momenten van gedoe. Eens per maand verrekenen geeft er één.